سایت سبزدلان گزیر

پدر و پسری با ثبت تصویر خود در روز آغاز عصر شاتل ها و آخرین روز آن داستان 30 ساله ای از تحول یک نسل و یک عصر را به تصویر کشیدند


30 سال پیش زمانی که برای نخستین بار سفینه فضایی جدیدی به نام شاتل فضایی قرار بود عصر جدیدی بعد از دوران پر شکوه فتح ماه را رقم بزند، کریس بری به همراه پدرش به خیل جمعیتی پیوستند که در ساحل ایالت فلوریدا گرد هم آمده بودند تا نخستین پرواز شاتل های فضایی را از نزدیک به تماشا بنشینند و درآن لحظه تاریخی سهیم باشند. 
از آن پس کریس و پدرش هیچگاه دوباره برای تماشای پروازهای شاتل ها به آن ساحل نرفتند تا چند روز گذشته که قرار بود آتلانتیس برای آخرین بار به فضا اعزام شود و پرونده شاتل ها را برای همیشه ببندد. 30 سال پس از آن روز تاریخی که آنها شاهد آغاز عصر شاتل ها بودند در کنار هم و در حالتی شبیه به 30 سال پیش پایان عصر شاتل ها را هم به نظاره نشستند. تصویری که از این دو رویداد از آنها گرفته شده است سفری 30 ساله را روایت می کند.

کریس در این باره می گوید، پدرش و او از طرفداران برنامه های فضایی بودند اما از آنجا که وی در نیو یورک و پدرش در نیو جرسی زندکی می کنند کار چندان را حتی نبود که بخواهند پروازهای دیگر را هم از نزدیک تماشا کنند اما زمانی که سال گذشتته خبر دار شدند ناسا قصد بازنشسته کردن شاتل ها را دارد تصمیم گرفتند بار دیگر با هم برای تماشای آخرین پرواز به فلوریدا سفر کنند. 

آنها برای رسیدن به تماشای این پرواز، مسیری هیجان انگیزی را پشت سر گذاشتند . مسیری که از ذخیره جا در محل تماشای عمومی شروع شد و با تاخیر هواپیما و از دست دادن ماشین اجاره ای برای رسیدن به محل همراه شد اما در نهایت آنها توانستند خود را به مقصد برسانند و خاطره 30 سال قبل خود را زنده کنند. 




کریس و پدرش بالا درسال 1981 و هنگام اولین پرواز شاتل . تصویر پایین هفته گذشته هنگام آخرین پرتاب شاتل
Image courtesy Chris Bay

این تصویر که گذر 30 ساله را نشان می دهد اما داستان های دیگری را روایت می کند این که چگونه در طول مدت 30 سال شاتل های فضایی توجه دایمی علاقمندان را به خود جلب کردند. در همین مدت که آثار گذشت زمان بر چهره های افراد ظاهر می شود شاتل هم پیر و سالخورده می شد. در این 30 سال علم و شاتل ها داستان های فراوانی را پشت سر گذاشتند. آنها بزرگترین ابزارهای علمی را به مدار زمین بردند. همکاری های فرا مرزی بین جهان دو قطبی آن دوران را آغاز کردند و بزرگترین سازه دست بشر در فراسوی زمین را بنا نهادند. آنها 2 بار سوگوار شدند و به سوگ 14 فضا نوردی نشستند که در 2 حادثه شاتل کلمبیا و چلنجر جان خود را از دست دادند. 
در این 30 سال دید ما از اعماق جهان به کمک شاتل ها و ابزارهایی که آنها به مدار زمین برده اند – نظیر تلسکوپ فضایی هابل – تغییر کرده است و خرد انسان نیز مانند شاتل ها و افرادی که شاهد پرواز آن بودند دستخوش تغییر شده است.

این دو عکس در کنار هم نه تنها روایت داستان یک زندگی طولانی است که روایت آغاز و پایان یک دوره تاریخی است. عکسی که تکمیل آن 30 سال به طول انجامیده است