سخن رادو روی است یکی نیکوویکی زشت،سخن که به مردم نمایی بر روی نیکوترین نمای تا مقبول بود ومردمان درجه ی تو بشناسند که بزرگان وخردمندان را به سخن دانند نه سخن را به مردم که مردم نهان است زیر سخن خویش، چنان که به تازی گویند:«المرء مخبوء تحت لسا نه».و سخن بود که بگویند به عبارتی که از شنید ن آ ن روح تازه گردد و همان سخن به عبارتی دیگر توان گفتن که روح تیره گردد.پس،پشت و روی سخن نگاه بایدداشت و هر چه گویی بر روی نیکو تر باید گفتن تا هم سخنگوی باشی وهم سخندان. نصایح عنصرالمعالی
عیب کسان منگرواحسان خویش***دیده فرو کن به گریبان خویش
آینه روزی که بگیری به دست***خود شکن آن روز مشو خود پرست
خویشتن آرای مشو چون بهار******تا نکند در تو طمع روزگار
نظامی
انسان قبل ازاینکه در صدد نقد دیگران بر آید بهتر آن است که خود را نقد واصلاح کند.
درهمین سایت می بینیم برخورد زیبای استاد بزرگوارمان سامی در جواب دوستان«گودپیش ومهمان» که نه تنها آنان را دل آزرده نکرده،بلکه با لحنی زیبا آنها را تشویق به شعرگفتن کرده اند.
بچه های موه عرب